Contacta

Acceso a servizos en liña

Galego

Modelo de atención ao traballo social

A intervención do traballador social na FREMAP responde a un modelo de atención baseado nunha metodoloxía que permite a avaliación das necesidades sociais, o establecemento de obxectivos de intervención e o apoio continuado ao traballador e á súa familia.

Detección e acceso a casos

Esta fase implica identificar situacións de vulnerabilidade que requiren intervención social, orixinadas por:

  • Derivación da área sanitaria.
  • Derivación a enfermaría, psicoloxía ou fisioterapia.
  • Derivación desde a área de beneficios.
  • Detección directa por parte do traballador social durante as visitas a plantas, consultas ou visitas a outros hospitais
  • Solicitude directa do traballador ou da familia.
  • Notificación da empresa sobre unha situación laboral complexa.

Obxectivo: Confirmar se existen necesidades sociais, económicas, familiares ou emocionais que requiran intervención.

En base á avaliación, o traballador social define:

Necesidades prioritarias

  • Emocional:
  • social;
  • económico;
  • traballo.

Obxectivos de intervención a curto e medio prazo.

Recursos internos e externos que se activarán.

Accións específicas

Xestión documental, asistencia técnica, mediación, orientación sobre prestacións, preparación da baixa, medidas de apoio familiar, etc.

O plan é flexible, xa que se pode adaptar á evolución clínica e social do traballador/a. 

É a fase central do traballo social na FREMAP. Inclúe:

Apoio emocional e contención

Apoio en momentos críticos, hospitalizacións, precariedade laboral ou consecuencias graves.

Orientación e xestión de recursos

Acceso a beneficios: TI, PI, LES, dependencia, discapacidade, axudas técnicas, servizos públicos, Comisión de Prestacións Especiais, etc.

Intervención coa familia

  • Organización do coidado.
  • Adestramento para a adaptación á vida familiar despois dunha lesión.
  • Apoio en situacións de sobrecarga familiar.

Coordinación interdisciplinar

Reunións, consultas e comunicación continua con:

  • Medicina clínica e hospitalaria.
  • Enfermaría.
  • Rehabilitación.
  • Psicoloxía.
  • Beneficios financeiros.

  • Revisión de obxectivos.
  • Detección de novas necesidades.
  • Axuste das intervencións á evolución clínica.
  • Informes de situación para o equipo de atención ou para empresas.
  • Xestión de situacións emerxentes (problemas económicos, familiares ou laborais).

Esta fase é clave en casos de longa duración, consecuencias graves ou vulnerabilidade social.

Antes da alta ou dun cambio importante no proceso de atención, o/a traballador/a social asegúrase de:

1

Que o traballador teña o apoio necesario no seu domicilio.

2

Que conta coa asistencia técnica axeitada.

3

Que a familia estea informada e formada.

4

Que se tramitaron os procedementos pendentes (dependencia, discapacidade, PI…).

5

Que non existan barreiras sociais que dificulten a baixa ou a reintegración no mercado laboral.

6

Antes da alta ou dun cambio importante no proceso de atención, o/a traballador/a social asegúrase de:

A intervención remata cando:

  • Cumpríronse os obxectivos do plan de intervención.
  • As necesidades sociais foron resoltas ou desviadas.
  • O traballador recibe a alta da atención médica ou administrativa.

A traballadora social rexistra:

  • Notas de coidados.
  • Avaliación final.
  • Informes sociais se fose necesario.

A intervención pódese reactivar para unha nova fase se, despois da alta:

  • xorde unha nova necesidade social;
  • xorde un problema de adaptación;
  • Xorde unha dificultade coa empresa;
  • ou o traballador inicia un novo proceso de prestacións.